Í gær kvað Hæstiréttur upp dóma í máli Hugins annars vegar og Vinnslustöðvarinnar hins vegar gegn íslenska ríkinu vegna úthlutunar ríkisins á aflaheimildum í makríl á árunum 2011 til 2018.
Hæstiréttur taldi matsgerðina í máli Vinnslustöðvarinnar hf. reista á ófullnægjandi forsendum vegna skorts á gögnum sem Vinnslustöðinni hefði átt að vera unnt að afla og leggja fram. Af því leiddi að matsgerðin byggðist á almennum forsendum og útreikningum sem ekki stæðu í beinum tengslum við atvik málsins. Þetta endurspeglaðist meðal annars í óviðunandi óvissumörkum í niðurstöðu matsgerðar en þau námu 30% til hækkunar eða lækkunar.
Hæstiréttur taldi að þótt erfiðleikum kynni að vera bundið fyrir Vinnslustöðina að færa nákvæmar sönnur á fjárhæð ætlaðs tjóns síns yrði lagt til grundvallar að honum hefði verið unnt í mun ríkari mæli en raunin var að leggja fram sundurliðuð gögn um tekjur sínar og gjöld eftir tegundum og starfsþáttum á umræddu tímabili. Af þessum ástæðum brysti skilyrði til að ákveða Vinnslustöðinni bætur að álitum og yrði að vísa málinu sjálfkrafa frá héraðsdómi vegna vanreifunar.
Ragnar H. Hall er lögmaður Vinnslustöðvarinnar.
„Hæstiréttur telur að leggja þurfi frekari grundvöll að sönnun á umfangi fjártjóns með frekari gagnaöflun í máli Vinnslustöðvarinnar. Málinu er því vísað frá dómi. Sú niðurstaða er vonbrigði í ljósi niðurstaðna héraðsdóms og Landsréttar, en felur ekki í sér lyktir máls, heldur þarf að höfða málið að nýju að gættum fram komnum sjónarmiðum.“
